صاحب كتاب تأويل الايات و شيخ داود قيصرى و شيخ نعمان خوارزمى بوده و خود شرح مفصلى بر كتاب فصوص محى الدين عربى نگاشته كه نصوص الفصوص نام دارد و كتاب ديگرى نيز به نام قلندريه را به او نسبت داده‌اند . بر روى مرقد بابا ركن الدين گنبد زيباى دوازده تركى ساخته شده است و كتيبهء سردر كاشيكارى آن‌كه نام شاه عباس كبير را در بردارد به سال 1039 هجرى ، يعنى يك سال بعد از مرگ شاه عباس ، مورّخ شده است . كلمهء ( بابا ) ظاهرا اصطلاحى بوده كه در قرن هفتم و هشتم به عرفا و صوفيه نسبت داده مىشده . قبور عده‌اى از اين باباها مانند بابا حسن ، بابا قاسم ، بابا نوش ، بابا علمدار ، بابا عبد اللّه ، بابا شيخ على و مانند اين‌ها در اصفهان و حومهء شهر واقع شده است . مقبرهء بابا قاسم ، كه در حاشيهء خيابان هاتف اصفهان واقع شده ، مانند گنبد بابا ركن الدين هرمى شكل است و در سال 741 هجرى به وسيلهء يكى از مريدان بابا قاسم ، به نام سليمان ابى الحسن طالوت دامغانى ، بر روى مزار مرشد و مراد وى بابا قاسم بنا شده است . مزار بابا ركن الدين پيوسته مورد احترام بسيارى از بزرگان مانند شيخ بهايى و شيخ محمد تقى مجلسى و حاجى كلباسى و امثال اين‌ها بوده است و همه‌جا به جلالت قدر او اذعان كرده‌اند . در ايوان بيرون گنبد بابا ركن الدين ، قبر ملا حسن نائينى اصفهانى مشاهده مىشود كه در حكمت و فلسفه و رياضى تبحرى كامل داشته و علم و زهد را با هم جمع كرده بود و مورد اعتماد و وثوق بزرگان بوده است . وفات او به سال 1270 اتفاق افتاده است . صائن الدين تركه اصفهانى - اصل خانوادهء تركه از خجند است و چون ترك زبان بودند آن‌ها را تركه مىگفتند ، ولى به عللى به اصفهان هجرت كردند و امر قضاوت در اصفهان به آن‌ها اختصاص يافت و در ادوار مختلف ، از زمان گوركانيان تا زمان صفويه ، اين منصب در خانوادهء آن‌ها